A Travellerspoint blog

El Chaltén, la capital nacional del trekking

sunny 12 °C
View Zuid-Amerika on Lisake's travel map.

large_IMG_8797.jpg

Woensdag 10 februari vertrekken we uit El Calafate. De dag begint slecht, Esteban wordt gebeten door een hond, gelukkig niks ergs (dat hebben we door een dokter laten bevestigen), alleen wat tijd verloren. Rond de middag staan we te autostoppen en we hebben al snel geluk, een koppel Canadezen verlost ons van de ijzig koude wind.

IMG_8486.jpg

In de late namiddag komen we aan in El Chaltén, waar de wind even hard blaast, met nog regen erbij. Ons plan om meteen naar de vrije kampeerplaats in de bergen te wandelen valt dus letterlijk in het water. De volgende dag gaan we samen met onze buren van het hostal op wandel naar de laguna de los tres. Het is een prachtige dag en al snel hebben we spijt dat we onze rugzak en tent hebben achtergelaten in het hostal.

IMG_8541.jpg

Na een paar uur wandelen komen we bij een riviertje zonder brug. Met schoenen in de hand steken we de rivier over, over een wankel en glibberig boomstronkje. Na een redelijk slecht aangeduid pad, via heel wat rotsblokken, komen we uiteindelijk uit bij een prachtige lagune. Dit is de laguna sucia, blijkbaar zijn we ergens verkeerd gelopen.

large_IMG_8568.jpg

We mogen genieten van een prachtig spektakel. Een condor komt naar beneden gecirkeld en zoekt een rustig plekje aan de overkant van de lagune. Als we dichterbij komen, laat hij zich graag fotograferen.

large_IMG_8616.jpg

Op de terugweg vinden we een ander pad, dat ons naar een brugje leidt. We besparen ons de natte voeten. Aan de overkomt komen we opnieuw onze autostop-vrienden de Canadezen tegen. We volgen het via een ander pad tot aan hun auto en voor de tweede keer rijden ze ons tot in El Chaltén.

IMG_8635.jpg

De volgende dag vertrekken we uit het hostal met rugzak en tent, en eten voor een paar dagen. Vanuit het kamp Poincenot doen we de wandeling naar de laguna de los tres, ditmaal geraken we er ook. De cerro Fitz Roy is van hieruit heel dichtbij.

IMG_8662.jpg

De volgende dag wandelen we naar de Glaciar Piedras Blancas. Het pad is nogal vaag, maar na heel wat geklim over grote rotsblokken bereiken we de laguna met mega-ijsblokken erin.

IMG_8743.jpg

Na een koude nacht breken we ons tentje af en vertrekken naar kamp Agostini, dat slechts 10 minuutjes verwijders is van de lagune Torre.

IMG_8762.jpg

We kunnen genieten van een prachtig zicht op de cerro Torre. Er is geen wolkje aan de lucht, dat is volgens al onze bronnen iets heel uitzonderlijk.

large_IMG_8768.jpg

Na een laatste nachtje kamperen keren we terug naar El Chaltén. We zoeken nog een goedkoop hostal om een nachtje uit te rusten en morgen vertreken we naar het noorden.

Posted by Lisake 22:40 Archived in Argentina Comments (0)

El Calafate en de gletsjer Perito Moreno

rain 7 °C
View Zuid-Amerika on Lisake's travel map.

Vorige zondag zouden ze vertrekken naar El Calafate. Autostop. Zaterdag heeft het heel de dag geregend, met een wind waar je van gaat vliegen. Zondagochtend worden we wakker van de wind en regen. We dachten al dat we misschien best het vertrek uitstelden, autostop en regen gaan niet samen. Maar drie moedige zwitsers hebben ons van gedacht doen veranderen. Uit Zwitserland zijn ze 3 jaar geleden vertrokken met de FIETS!! Door Oost-Europa, Afrika en Azië, van Mexico tot het zuidelijkste puntje van Argentinië... en ze gaan nog niet naar huis, bijlange niet... (www.joergersvelotour.ch/) Zij waren dus wel van plan om die regenachige en winderige zondag te vertrekken met de fiets, dus dan kunnen wij dat zeker ook met autostop. Net als we gepakt en gezakt klaar zijn om te vertrekken, te voet naar het tankstation van Rio Grande, ontmoeten we Mirta en Roberto. Met hun camionet omgebouwd tot mobilhome zijn ze gisterenavond laat aangekomen en trekken ze vandaag verder naar El Calafate. Het is weer eens onze geluksdag! Rugzakken inladen en we vertrekken.

Naar het Noorden, eerst richting Rio Gallegos, even Chile binnen, douane en papierwinkel, met de ferry estrecho de Magallanes oversteken (en orka's zien voorbijzwemmen),

IMG_8312.jpg

weer Argentinië binnen met de nodige papierwinkel, opnieuw een blaadje van mijn paspoort vol stempels. We reizen rustig verder tot in Rio Gallegos, af en toe stoppen om wat maté te drinken, of te genieten van het landschap en een fotoke te maken.

IMG_8316.jpg

We komen pas laat aan in Rio Gallegos, en stoppen op een primitieve camping naast een industriezone. ´s Morgens horen we een aanhoudend lawaai als van een gevechtsvliegtuig... maar nee, het is de elektriciteitscentrale die de hele stand bevoorraadt.

Na een rustig ontbijtje met maté en biscochitos vertrekken we. Mirta en Roberto hebben geen haast, ze genieten graag van een babbeltje, van een geimproviseerd middagmaal, van de dieren en het landschap. Als we een paar ñandoes (een soort struisvogel) zien, stoppen we voor een foto, even verder voor een paar guanacos, dan weer voor een panoramisch uitzicht.

large_IMG_8351.jpg

We komen pas laat aan in El Calafate, waar we al snel vertrekken om naar camping Lago Roca te gaan, zo´n 80 km verder, waarvan 30km niet geasfalteerd. Het is al donker als we in de camping aankomen. En het regent. We proberen een nieuwe techniek bij het opzetten van de tent, eerst de buitentent, en dan de binnentent, en het lukt. We worden al echte experten in opzetten van ons tentje. Na een avondmaal, koffietje en poussecaféke met veel gebabbel kruipen we nogal laat ons tentje binnen. De volgende ochtend regent het nog altijd. Opruimen en we vertrekken na de middag naar de hoofdattractie, de gletsjer el Perito Moreno. We maken veel foto's, maar één goede raad, je moet het zelf zien... er is geen foto die het werkelijke beeld weergeeft. Ijsmassa met alle tinten blauw, een oorverdovend gekraak, ijs brokkelt af en stort in het meer... zelfs op deze regenachtige, bewolkte dag was het de moeite.

large_IMG_8476.jpg

´s Avonds keren we terug naar El Calafate en gaan we naar de camping in het midden van het toeristisch dorpje. Er is ook een hostal en een paar dormitorios, we informeren naar de prijzen. Blijkt dat we voor 1 euro duurder dan de camping in een bed kunnen slapen, in een soort container zonder verwarming of badkamer. Dat is voor ons toch al een hele luxe. We mogen de badkamers van de camping gebruiken. Eerst eten we nog een laatste keer samen met Mirta en Roberto in hun Mobilhome. We nemen afscheid van Mirta en Roberto, zij gaan morgen nog een excursie maken met een boot naar de gletjers. Als we naar onze container terugkeren, blijkt er een probleem te zijn. Er zijn maar 4 bedden, en er is geboekt voor 6 personen. Uiteindelijk blijken er nog net 2 bedden vrij te zijn in het hostal, die we ter compensatie voor dezelfde prijs krijgen, met alle servicios van het hostal inbegrepen... badkamer, lakens, internet en ontbijt. Van het internet heb ik nu goed gebruik gemaakt. Foto's volgen binnen een paar dagen, als we weer internet hebben, of misschien morgenvroeg, als er nog tijd is.

Morgen vertrekken we naar El Chaltén, dé place to be van de trekking.

Slaapwel.

(Translation)

El Domingo pasado queríamos salir para el Calafate haciendo autostop, como siempre. El Sábado había estado lloviendo todo el día, con un viento que podría llevarnos volando a cualquier lado. Nos levantamos por la mañana el Domingo, y vimos a través de la ventana que todavía llovía. Pensamos que quizás habríamos perdido ya la chance de salir, hacer dedo y lluvia no van de la mano. Pero tres animados suizos, que allí con nosotros estaban, nos hicieron cambiar de opinión. Ellos venían viajando con sus bicicletas hace mas de tres años y estaban dispuestos a salir esa mañana como sea.
Los suizos nos contaron que habían atravesado con sus bicicletas todo el este europeo, todo los continentes Africano y Asiático! y habían recorrido ya, desde Mexico hasta la última punta de Argentina. Increíble. Y todavía estaban decididos a seguir. Fueron para nosotros un verdadero ejemplo.
Este es su Blog:
(www.joergersvelotour.ch/)
Estaban entonces decididos a salir y a enfrentar esa lluvia y ese viento patagónico con sus bicicletas. Si ellos salen, nosotros no tenemos motivo para aflojar, saldríamos también. En cuanto estuvimos listos, con todo metido en las mochilas y de cara a la estación de servicio de Río Grande, nos cruzamos con Mirta y Roberto quienes habían llegado la noche anterior con su combi convertida en casa rodante y que saldrían hoy en dirección al Calafate. Que suerte, joder! Cargamos nuestras mochilas en su movilhome y nos fuimos con ellos.

Hacia el norte, primero en hacia Río Gallegos, pasando por Chile, aduana y papelerío de frontera; y luego con el ferry cruzar el Estrecho de Magallanes (vimos pasar por la borda un par de toninas, que son unos delfines blanco y negro) hasta llegar nuevamente a la frontera con Argentina y otra vez el tramite de sellar pasaporte. Viajamos desde allí de un tirón hasta Río Gallegos, parando sí, de vez en cuando, a tomar mate o a tomar alguna fotografía del paisaje. Llegamos tarde a destino, casi de noche, y pasamos la noche en un camping de mala muerte de la zona industrial. Por la mañana, nos despertó un ruido ensordecedor e insoportable que pensamos provendría de algún avión, pero no, venía de la central eléctrica que alimenta a toda la ciudad contigua.

Desayunamos unos mates con bizcochitos y partimos nuevamente. Mirta y Roberto no tienen apuro, vamos paseando, disfrutando de una charla o de alguna improvisada merienda, vamos mirando los animales que se cruzan la ruta y el espectacular paisaje. Roberto cuenta unas historias increíbles. De vez en cuando, nos paramos para sacarle una foto a un par de ñandúes (tipo de avestruz sudamericana), y un poco más adelante, una foto a unos guanacos o tomar una panorámica a la infinita pampa de la Patagonia. Llegamos bien tarde también al Calafate y acampamos en el camping del lago Roca, 80Km más allá de la ciudad de los cuales los últimos 30 eran de ripio. No llegábamos más. Estaba ya oscuro, cuando llegamos al lugar y además llovía. Probamos con Lisa una nueva técnica para armar la carpa, instalando primero el sobre techo. Nos volvimos unos verdaderos expertos en armar nuestra tienda de campaña.
Después de la cena, un cafecito, un whisky, y otra amena charla, nos fuimos a la cama a eso de las 2 de la mañana. A la Mañana siguiente, nos despertamos con lluvia nuevamente. Juntamos todo y nos fuimos a visitar la máxima atracción del lugar: el glaciar Perito Moreno. Sacamos más de mil fotos. Es un lugar precioso. Es una inmensa masa de hielo llena de tintes azules que cruje estrepitosamente y deja caer de repente, ante los admirados ojos de todo el mundo, un trozo de si misma sobre las aguas del lago Argentino. Esta vez el hecho de que lloviera nos favoreció porque por esta razón el glaciar no estaba petadísimo de gente como suele estar.

Esa noche volvimos otra vez al Calafate y nos alojamos en un camping en el centro de la turística ciudad. Hay allí también un hostal y un par de dormitorios. Nos informamos acerca de cuáles eran los precios y nos percatamos de que por un euro más podríamos dormir en una cama en lugar de tener que armar otra vez la carpa. Una cama dispuesta en el interior de un conteiner, una habitación de una sola ventana sin calefacción ni ropa de cama. Esto es para nosotros igual un lujo ante tener que mojarnos o pasar frío afuera.
Comimos por últimas con Mirta y Roberto en su casa rodante. Fue la última cena juntos, porque al día siguiente se irían ellos en una excursión en barco para visitar todos los glaciares. Algo que nosotros no quisimos pagar. Cuando volvimos al conteiner, nos encontramos con un problema. Habían allí cuatro camas, pero habían sido vendidas a seis personas. Por suerte quedaban dos camas más disponibles en el hostal, y nos compensaron el error administrativo dejándonos dormir allí con todos los servicios incluidos (baño privado, Internet, etc.) y regalándonos un desayuno en la cafetería.

Posted by Lisake 02:24 Archived in Argentina Comments (0)

Ushuaia, el fin del mundo

(of hoe ze zichzelf graag noemen)

semi-overcast 8 °C
View Zuid-Amerika on Lisake's travel map.

Na een verfrissende slaap in de hostería bij de grens nemen we nog snel een ontbijt voor vertrek. De eigenaar komt ons vertellen dat hij ons gisteren zag autostoppen en vraagt waar we naartoe gaan. Hij vertrekt naar Rio Grande en kan ons meenemen. In Rio Grande zet hij ons af bij een tankstation. Daar leren we Pablo kennen, een avonturier, bergbeklimmer en kayakker. Hij neemt ons mee naar Ushuaia. Onderweg praten we over enkele van zijn avonturen, zoals het afvaren van hele rivieren in kayak en nog veel meer.

Después de una helada noche en una hostería a la frontera tomamos otro fugaz desalluno antes de volver a salir. El dueño de la hostería se nos acercó y nos dijo que nos había visto la noche anterior haciendo autostop, y nos preguntó hacia dónde íbamos. El iba a Río Grande y nos podía llevar.
En Río Grande nos dejó en una estación de servicio. Allí conocimos a Pablo, un aventurero, montanista y amante del kayak. Él nos llevó a Ushuaia. En el camino hablamos de todas sus aventuras, como navegación del Río Colorado desde su nacimiento hasta su desembocadura, y muchas otras más.
Pablo nos paseó por el final de la ruta 3, nos hizo conocer un el pueblo de Tolhuin y la orilla del lago Fagnano, pero lo más lindo fue pasar por la corniza del paso Garibaldi. La noche anterior había nevado en toda la zona y estaban todos los picos de los cerros blancos. En un momento del viaje, no aguanté más la ansiedad y le pedí a Pablo que parara para que pudiera sacar una foto. Paramos en un mirador y allí nos sacamos esta foto:

large_IMG_8163.jpg

Aangekomen in Ushuaia vraagt hij of we al weten waar we gaan verblijven, anders kan hij ons zijn appartementje lenen. Eerst kunnen we het niet goed geloven, maar als we in Ushuaia aankomen, brent hij ons ernaartoe. Een klein flatje een paar km buiten het centrum, drie slaapkamers, voor ons alleen! Hij zegt dat we maar moeten bellen als we weer noordwaarts keren, dan wil hij ons wel komen halen vanuit Rio Grande.
Eerst gaan we het centrum wat verkennen.

Llegando a Ushuaia nos preguntó Pablo si sabíamos ya dónde íbamos a quedarnos, que podía él prestarnos su pequeño departamento. al principio no lo podíamos creer, pero al llegar a Ushuaia, nos llevó hasta su casa. Un pequeño departamento a un par de km del centro, tres habitaciones, para nosotros solos! Nos dijo que cuando quisiéramos volver lo llamáramos, que él nos vendría a buscar y nos llevaría de vuelta a Río Grande! Un capo Pablo!
Un verdadero ejemplo de hospitalidad. Nos dejó después en el centro de la ciudad para que la conociéramos.

IMG_8173.jpg

Op de terugweg, op zoek naar de juiste bus, komen we een mobilhome met Belgische nummerplaat tegen. Roel en Sandra nodigen ons uit voor een argentijns biertje en een babbeltje. Het is leuk weer eens vlaams te kunnen spreken, en onze reiservaringen uit te wisselen. (http://rosatta.blogspot.com)

IMG_8177.jpg

Zondag gaan we wat wandelen langs het Beagle kanaal, via de Estancia Tunnel tot aan Rio Encajonado.

large_IMG_8186.jpgIMG_8201.jpgIMG_8208.jpg

Maandag bezoeken we de gevangenis van Ushuaia. De gevangenis en zelfs heel Ushuaia werden gebouwd door de toenmalige gevangenen.

IMG_8221.jpg

Dinsdagnamiddag vertrekken we naar het Parque Nacional Tierra del Fuego.

IMG_8242.jpg

De eerste nacht kamperen we vlakbij Rio Pipo en genieten van een spectaculaire regenboog.

large_IMG_8245.jpg

De volgende ochtend vertrekken we naar het Lago Roca, via het pad Pampa Alta en Senda Costera.

IMG_8268.jpg

Daar zetten we ons tentje op en babbelen we tot laat met een paar Argentijnen en Fransen.

large_IMG_8282.jpg

De volgende ochtend blijven we lui bij de camping en ontmoeten we Claudia en Eric, Chilenen, die 's avonds terug naar Ushuaia zullen vertrekken. Ze zijn bereid ons mee te nemen. Uiteindelijk nodigen we hen uit om samen met ons in het appartementje te overnachten en de volgende ochtend zullen ze ons naar Rio Grande brengen.

Posted by Lisake 12:50 Archived in Argentina Comments (0)

Tierra del Fuego Chilena

De Porvenir, por Cameron y Lago Blanco hasta la frontera con Tierra del Fuego Argentina

semi-overcast 8 °C
View Zuid-Amerika on Lisake's travel map.

Dinsdag 26 januari zijn we met de ferry vanuit Punta Arenas vertrokken naar Porvenir. 2 uur lange oversteek van de Estrecho de Magallanes. Op de ferry praten we met de eigenaars van auto's en andere voertuigen op zoek naar een lift. Zonder geluk. We komen wel een koppel Belgen tegen met een mobilhome, maar ze reizen vandaag niet verder. Aan de uitgang van de ferry wenkt ons een man, die zegt dat hij ons met zijn busje naar de stad brengt. We leggen hem uit dat we autostop doen, en hij zegt dat hij ons meeneemt. Wanneer blijkt dat we moeten betalen, nemen we onze rugzak uit de koffer en gaan we wat verder autostoppen. Nog geen 10 seconden na het opsteken van onze duim wenkt ons een jongeman. Hij heeft net twee vrienden afgezet en keert terug naar Porvenir. Hij nodigt ons zelfs uit om bij hem te gaan slapen als we vanavond geen lift meer krijgen.
Iets voorbij het tankstation, aan de uitgang van Porvenir, steken we opnieuw onze duim omhoog. Het is al bijna 18uur, het is koud en de wind is ondraaglijk. Er komen weinig, auto's langs, slechts 2 op een half uurtje. Gelukkig stopt de tweede. Ze brengen ons tot een kruispunt zo'n 50 km van Cameron. De wind is niet verminderd, we hopen dat we de nacht hier niet moeten doorbrengen in ons tentje. Maar we hebben geluk, de eerste auto die langskomt neemt ons mee naar Cameron. De man brengt ons naar een vrouw die ons onderdag en eten geeft. De volgende ochtend neemt Jannis, 6 jaar oud, ons mee, op bezoek bij guanacita Pancha.

large_IMG_8079.jpgIMG_8084.jpg

Tegen de middag gaan we op stap met onze rugzak naar de uitgang van Villa Cameron, ook Timaukel genaamd.

large_IMG_8114.jpg

We hebben opnieuw geluk. De eerste auto die langskomt, stopt en neemt ons mee. Bernardo is eigenaar van een vissersclub bij het Lago Blanco, onze bestemming. Hij brengt ons naar een plaats waar we onze tent kunnen opzetten binnen in een houten constructie (tegen de wind) aan de rand van het meer.

IMG_8115.jpg

Het meer is prachtig, maar de wind is ijskoud. Esteban gaat vissen terwijl ik een vuurtje probeer te maken in de hoop dat we al snel vis kunnen eten :)

large_IMG_8118.jpg

De eerste vis ontsnapt, maar gelukkig vangt hij nog een tweede, mmmmmmmmmmm.

IMG_8128.jpg

De volgende dag gaan we met René, de 'cuidador' van de club, een wandeling maken door het bos, naar de 'castorera'. Castores zijn bevers, een echte plaag in deze streek. Ze werden in 1946 geïntroduceerd in de Argentijnse kant van Tierra del Fuego, met de bedoeling de zeer gegeerde beverhuiden te verkopen. 50 bevers werden ingevoerd uit Canada, en hebben zich snel aangepast aan het bijna identieke klimaat. De natuurlijke vijand van de bever, de beer en de wolf, ontbreken in Vuurland, waardoor hij rustig zijn gangetje gaat. Hele bossen worden vernietigd en rivierlopen gewijzigd.

IMG_8135.jpg

Bernardo komt dezelfde dag een bever tegen, en laat hem niet ontsnappen. Van de huid gaat René een yerbero maken, een soort zak om yerba mate in te bewaren.

IMG_8131.jpg

Vrijdag nemen een paar vissers die terugkeren naar Porvenir ons mee. Ze zetten ons af op hetzelfde kruispunt, op 50 km van Cameron. Deze keer doen we autostop aan de andere kant, richting San Sebastian, de grens met Argentinië. Het is al vrij laat en zoals de vorige keer is er veel wind.

large_IMG_8148.jpg

Na 5 minuten stopt er een 4x4, helemaal volgeladen, en met bovenop de bagage in de laadbak twee japannertjes. We vragen verbaasd of ze nog plaats hebben voor ons, maar nee. Ze zetten de japanners af bij ons, zo hebben we wat gezelschap! We proberen aan de japanners uit te leggen dat zij zich wat verder moeten zetten om te autostoppen, anders zal er niemand stoppen. Maar ze zeggen dat ze te voet verder gaan tot aan de grens (47 km verderop!). Op twee uur tijd komen er zo'n 12 auto's en 5 camions langs. Dan stopt er eindelijk een camion vol schaapjes. Hij neemt ons mee tot aan een kruispunt 10 km vóór de grens.

IMG_8152.jpg

Er komen geen auto's langs, dus we gaan te voet verder. Na een paar km komt er eindelijk een auto langs, die ons tot aan de grens brengt. We doorlopen heel de administratie om Chile te verlaten. We autostoppen verder tot de grenspost om Argentinië binnen te gaan (16km verder). Daar hebben we minder geluk. Niemand wil ons meenemen en we zijn moe en bijna bevroren van de koude wind. Rond 23 uur geven we het op en we overnachten in de hosteria aan de grenspost. We koken pasta op onze kamer, nemen een lekker warme douche en slapen al snel in.

IMG_8153.jpg

Posted by Lisake 08:06 Archived in Chile Comments (0)

Tierra del Fuego zonder grenzen

semi-overcast 8 °C
View Zuid-Amerika on Lisake's travel map.

Na Punta Arenas zijn we met de ferry tot in Porvenir geraakt. Van daar zijn we al liftend verder gereisd naar Camerón en Lago Blanco, en daarna verder tot Ushuaia. De vrijgevigheid van de mensen die we ontmoeten is ongelooflijk. Als we beter internet hebben, zullen we wat meer vertellen. Nu zijn we in Ushuaia, in een appartementje waar we niks moeten betalen. Begin volgende week gaan we naar het nationaal park, trekking en kamperen.

Dikke kus aan iedereen!

Foto's en commentaar volgen.

Posted by Lisake 14:28 Archived in Chile Comments (2)

(Entries 41 - 45 of 62) « Page .. 4 5 6 7 8 [9] 10 11 12 13 »