A Travellerspoint blog

Van La Paz naar Sorata (update FOTO´S!)

het wandelparadijs van Bolivia


View Zuid-Amerika on Lisake's travel map.

Na ons Madidi-avontuur rusten we een paar dagen uit in La Paz, bekijken we een paar voetbalmatchen en pakken we onze rugzak weer in om een paar dagen te gaan wandelen in Sorata. Na 4 uur met 15 man in een minuscuul mini-busje gemaakt op maat van bolivianen van 1m50, komen we aan in Sorata.

IMG_2802.jpg

We worden meteen aangesproken door een gids van het agentschap van gidsen van Sorata. Er werd ons verteld dat deze organisatie zonder winst werkt, maar daar hebben wij zo onze twijfels over. De prijs voor een gids en een muilezel is 300 bolivianos per dag. We beslissen eerst de gemakkelijke wandeling naar de cuevas de San Pedro te maken. Het is een grote grot, met binnenin een lagune. De grot zou in verbinding staan met andere grotten op kilometers hiervandaan. De inca's zouden hun goudtransporten via deze gangen hebben verstopt voor de spanjaarden.

IMG_2821.jpg
IMG_2807.jpg

De volgende dag gaan we zonder gids op stap, samen met Carmen, een belgische. We willen de lagune Chillata op 4200 meter bereiken. Onderweg blijkt dat het moeilijk is de weg te vinden zonder kaart. Al snel komen we een gids met muilezel en twee toeristen tegen. We proberen hen wat te volgen, maar ze hebben het al snel door en muizen er vanonder. We komen Anselmo tegen, die ons wilt gidsen voor 50 bolivianos, een groot verschil met de 300 van het agentschap. We nemen zijn aanbod aan en beginnen aan de steile klim. De paadjes zijn gemakkelijk, maar de hoogte maakt het moeilijk. We klimmen van 2600 meter tot 4200 meter boven zeeniveau. Vooral de laatste paar honderd meter gaan moeilijk.

IMG_2858.jpg

We bereiken de lagune Chillate rond 15u, eten snel wat en we moeten al meteen aan de afdaling beginnen. Het is al donker als we in Sorata aankomen.

large_IMG_2894.jpg

Nu we de weg kennen, beslissen we terug te keren met kampeermateriaal, om te proberen tot bij de bovergelegen laguna Glaciar te geraken. Dit keer gaan we op pad samen met Eugenio uit Buenos Aires en Carmen. Sinds een paar dagen had ik wat keelpijn en het is er niet op verbeterd. Met een verstopte neus erbij is het geen pretje te wandelen tot 4200m.

large_DSCN7618.jpg

We kamperen naast de lagune en de volgende dag gaan Esteban, Eugenio en Carmen op zoek naar de laguna Glaciar. Ik moet ziek in de tent blijven, maar zo kan ik ook onze spullen bewaken, er zijn nogal veel diefstallen. Vlakbij is een mijn, en volgens de gidsen zijn het de mijnarbeiders die de toeristen bestelen. Ik zie gelukkig geen dieven, alleen veel vogeltjes die naar eten komen zoeken bij onze tent. In de namiddag komt er een porter langs, een boliviaan die zware rugzakken op en af de berg draagt. Het is bewolkt en koud en de man draagt een paar sandalen. Hij komt om wat eten bedelen, dus ik deel mijn soepje en broodje met hem. Hij vertelt dat hij veel moet werken, omdat hij 8 kindjes moet onderhouden. Als hij niet in de mijn aan het werk is, draagt hij rugzakken heen en weer tussen de laguna Chillata en de laguna Glaciar en nog iets hoger voor de bergbeklimmers, een vermoeiende job. Vaak kampeert hij boven op de berg, en hij heeft enkel een tent zonder slaapzak! Naast het zware werk zal hij vaak ook slapeloze nachten hebben, bij temperaturen van -5 graden. Onze tent was 's morgens helemaal bevroren, wij hebben gelukkig niets gevoeld van de kou met onze donzen slaapzakken.

IMG_2933.jpg

De volgende dag slapen we wat uit in ons tentje en nemen we uitgebreid ontbijt met omelet en alles erop en eraan. Esteban en Eugenio wandelen naar een paar ruïnes en ik rust nog wat voor de afdaling. In de namiddag keren we terug naar Sorata.

large_IMG_3035.jpg
large_IMG_2918.jpg

We slapen een nachtje lekker warm in een hostal, nemen een warme douche en de volgende dag zijn we klaar om te vertrekken naar Copacabana, een dorpje aan de boliviaanse kust van het Titicaca-meer.

Posted by Lisake 18:03 Archived in Bolivia Comments (0)

Reiskaartje van de voorbije twee maand


View Zuid-Amerika on Lisake's travel map.

Posted by Lisake 17:53 Comments (0)

Sachawasi, permacultuur in Madidi park (update FOTO´s!)

sunny
View Zuid-Amerika on Lisake's travel map.

De busrit van La Paz naar Apolo zou minstens 12 uur duren. Dat is wel lichtjes anders uitgevallen. Door de regen van de voorbije week is een groot deel van de aarden weg in slechte staat. De bus komt verschillende keren vast te zitten in de modder. We houden ons hart vast als hij achteruit rijdt op de smalle bergweggetjes, om nadien in volle vaart te modder te doorkruisen. Bovendien is die modder meestal in een scherpe bocht, naast een steile afgrond...

DSC02487.jpg

Na een paar keer uitstappen, bus duwen en bus trekken door de modder, zijn we blij als we na bijna 20 uur eindelijk aankomen in Apolo. Hier zoeken we een taxi die ons naar Santa Cruz del Valle Ameno brengt. We leren Erin kennen, die ook op een taxi wacht. Erin is al een tijdje in Sachawasi en vertelt ons tijdens de één uur durende rit wat meer over Sachawasi.

In Santa Cruz worden we onthaald met een emmer mandarijntjes en heel wat maté. We zijn meteen wat opgepept van de lange reis.

IMG_2545.jpg

We zetten onze tent op tussen de bomen, en bovenop een hoop stro, lekker zacht. Het middageten is bijna klaar. De kok van dienst is Victor, een wereldreiziger, artesano en creatieve kok. Na dit eerste kennismaken met zijn kookkunsten zijn we gerustgesteld, we zullen deze maand zeker niet verhongeren. Het eten varieert van bonensoep, maïsmeelsoep, allerlei wortels, rijst in kolenblaadjes gerold, mexicaanse fajitas compleet met tortilla, frijoles en allerlei sausjes, sushi!, chocolade- of besjestaart. Als ontbijt en tussendoortjes zijn er altijd bananen, mandarijntjes en appelsienen, die vanaf hun boompjes wenken om geplukt te worden.

large_IMG_2771.jpg

We zijn hier in Sachawasi vooral om bij te leren over permacultuur, het vakgebied van Bruno, onze gastheer. Permacultuur is landbouw, waarbij de grond permanent bedekt is met planten, maar van jaar tot jaar kan het soort planten verschillen, om de grond niet uit te putten. Monoculturen worden ook zoveel mogelijk vermeden. Op de 9 hectare van Bruno wordt heel wat lekkers gecultiveerd: bananen, koffie, mango, advocaat, verschillende soorten wortels, suikerriet, citrusvruchten (lima, limoen, mandarijn, sinaasappel, pomelo), allerlei aromatische kruiden, aardappels, een soort aardappel die aan een liaan in de lucht groeit (papa mucuna), mais, en nog veel meer.

large_IMG_2559.jpg

's Morgens werken we: koffie plukken, koffie pellen en wassen, onkruid wieden, zaaien, een strooien dakje maken boven de aarden oven, wat helpen in de keuken, mandarijntjes plukken, en nog veel meer.
Naast het werk is het leven in Sachawasi ook interessant. We leren heel wat verschillende persoonlijkheden kennen, Sachawasi is bevolkt met verschillende nationaliteiten. Frankrijk is sterk vertegenwoordigd, maar ook België, Argentinië, Colombia, Australië, Verenigde Staten, Korea, Nieuw-Zeeland, Oostenrijk en Canada zijn aanwezig.

large_IMG_2694.jpg

In de vrije namiddagen gaan we soms ook naar het kerkplein van het dorpje Santa Cruz. Hier trekken we de aandacht van de kinderen met jongleren, voetballen, macramé, maar vooral met onze blanke huid. We worden onvermijdelijk gringo's genoemd. Ik sluit vriendschap met een paar meisjes die geïnteresseerd zijn in mijn macramé-kunstjes. Ze willen ook leren armbandjes maken, en dat leer ik hen graag aan. In ruil leren ze mij wat quechua en handtasjes maken met crochet (haken). De meeste mensen in het dorpje spreken wat spaans, maar thuis wordt er voornamelijk quechua gesproken. Sabina, een meisje van 12, nodigt mij op een dag uit om bij haar thuis langs te komen. Ze moet op het dochterje van haar zus letten, en kan dus niet lang buiten spelen. Het gezin bestaat uit een 8-tal kinderen, waarvan ik er enkele leer kennen. Juan, het jonger broertje van 8, met zijn ongelooflijke aanleg voor taal, kan zich zelfs na een week nog herinneren wat 'tot morgen', 'hallo mijn liefje' en 'danku' betekent. De zus van 16, Inocencia, heeft een dochtertje van 1 jaar, maar woont bij het gezin. De baby ligt vaak gewoon in een bed, er wordt niet veel naar omgekeken. In het huisje is het donker, bij gebrek aan ramen en elektriciteit. Ik hoor ook van de geldproblemen, Sabina gaat geld bedelen bij de concièrge van het schooltje, om melk te kopen voor de kleine.

Op de vooravond van 21 juni, het aymara-quechua nieuwjaar, beklimmen we de cerro (berg) Vilunto. Hier zullen we de nacht doorbrengen, om de eerste zonnestralen van het nieuwe jaar te verwelkomen. 's Avonds is er een hele ceremonie, waarbij Huachuma gedronken wordt. Het is een soort cactus die een substantie bevat die je in contact brengt met de natuur. Ik kijk enkel, ik voel mij zo al genoeg in contact met de natuur onder de schitterende sterrenhemel. Esteban zegt dat hij niet veel effect gevoeld heeft, maar hij heeft wel heel wat vallende sterren gezien, terwijl ik geen enkele zag.

large_IMG_2684.jpg

We begroeten de eerste zonne-stralen en nadien brengen we nog een offer aan pachamama, een 'koa'. Het offer bestaat uit een deeltje van de oogst van alle eetbare planten van Sachawasi, een lama-foetusje, de sinaasappelwijn gemaakt op sachawasi en nog een paar persoonlijke offertjes. De zonsopgang is prachtig en het uitzicht op de Vallei Ameno en de omliggende bergen is adembenemend.

DSC02927.jpg

Esteban trekt er samen met Gautier en Woofer de viervoeter op uit, om het woud van Madidi te verkennen. Met machete banen ze zich een weg door de dichtbegroeide hellingen, 's nachts hebben ze de schrik van hun leven als ze iets rond de tent horen wandelen, maar veel wilde dieren krijgen ze niet te zien.

DSC03026.jpg

Na een paar problemen met de dorpsbewoners van Santa Cruz die met veel lawaai en bedreigingen binnenvallen, besluiten we te vertrekken uit Sachawasi, op naar een ander avontuur.

large_IMG_2591.jpg

Posted by Lisake 14:55 Archived in Bolivia Comments (0)

Fiesta del gran poder in La Paz

sunny

Posted by Lisake 21:00 Archived in Bolivia Comments (0)

La Paz en zijn fiesta del gran poder

sunny 14 °C

Als we in La Paz aankomen, horen we dat het net la fiesta del gran poder is. Het is een groot feest ter ere van een of andere heilige, en het lijkt sterk op het carnaval van Oruro. De kostuums zijn heel gevarieerd en met veel felle kleuren.

IMG_1967.jpgIMG_2006.jpgIMG_2111.jpgIMG_2139.jpgIMG_2145.jpgIMG_2239.jpgIMG_2241.jpgIMG_2247.jpgIMG_2255.jpglarge_IMG_2324.jpgIMG_2351.jpg

Vicente neemt ons mee naar Uni, een klein dorpje iets buiten La Paz, waar we een prachtig zicht hebben op de besneeuwde Inimani. We wachten op de maan, maar die komt maar niet te voorschijn. De zonsondergang alleen al was de moeite waard.

large_IMG_2392.jpglarge_IMG_2445.jpg

Na een paar dagen La Paz zijn we klaar om naar Sachawasi in Santa Cruz del Valle Ameno te vertrekken, waar ons nog heel wat avonturen te wachten staan. We gaan naar Sachawasi om iets meer te weten te komen over permacultuur, in contact te komen met de wilde natuur en de lokale bevolking. We hopen ook een beetje Quechua te leren, te taal van de meeste mensen in Santa Cruz del Valle Ameno.

Posted by Lisake 13:04 Archived in Bolivia Comments (0)

(Entries 11 - 15 of 62) « Page 1 2 [3] 4 5 6 7 8 9 10 .. »